Debaty sejmoweXIII Kadencja

Interpelacja w sprawie przepisów o ustanowieniu strefy ograniczonego postoju na terenie miasta

   Szanowny Panie Ministrze! Władze miast, wykorzystując ustawową możliwość pobierania opłat za parkowanie na drogach publicznych, wprowadziły na swoich terenach strefy ograniczonego postoju, w granicach których pobierane są opłaty.    Uregulowania prawne obowiązujące do 31 grudnia 1998 r., dotyczące pobierania takich opłat były jednak tak niejasno sformułowane, że na terenie całego kraju różne organy władzy terenowej podejmowały w tej sprawie decyzje. Dla przykładu podam, że:    - we Włocławku - opłaty wprowadzono uchwałą Zarządu Miasta,    - w Krakowie - zarządzeniem prezydenta miasta,    - w Toruniu - uchwałą Rady Miejskiej,    - w Gdańsku - zarządzeniem prezydenta miasta,    - w Bydgoszczy - uchwałą Zarządu Miasta.    Jak jednak orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 4 listopada 1999 r., sygn. akt III RN 133/99, do wywołania takich aktów prawa miejscowego do dnia 1 stycznia 1999 r. żaden z tych organów nie miał umocowania prawnego.    Sytuacja prawna stała się czytelna po zmianie ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (DzU nr 98, poz. 602, z późn. zm.), bowiem po tej dacie, w związku z reformą państwa, kompetencje do zarządzania ruchem na drogach powiatowych i gminnych zostały jednoznacznie przypisane starostom bądź prezydentom miast na prawach powiatu. Problem jednak pozostał, choć jest on innej natury, o czym niżej.    W ustawie z dnia 21 stycznia 2000 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji publicznej (DzU nr 12, poz. 136) nadano nowe brzmienie art. 13 ust. 4 ustawy o drogach publicznych, będącym delegacją dla Rady Ministrów, która powinna określić zasady wprowadzania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych. Zakres delegacji został tym przepisem znacznie poszerzony w porównaniu z dotychczasowym o uwzględnienie ustalania stawek opłat m.in. w zależności od kategorii pojazdów, czasu parkowania i organizacji ruchu.    Rada Ministrów wymagane tym przepisem rozporządzenie wydała dopiero 27 czerwca 2000 r. Nie zostały natomiast dotychczas określone przez ministra transportu zasady ustalania przez radę gminy strefy śródmiejskiej, do czego obliguje ten organ art. 13b ust. 5 znowelizowanej ustawy o drogach publicznych. Pozornie zdawałoby się, że ten oczekiwany akt prawny nie ma żadnego związku z wcześniej omówionym rozporządzeniem Rady Ministrów.    Rozumowanie takie byłoby jednak nieuzasadnione, bowiem większość terenów, dla których wprowadzono wcześniej opłaty parkingowe, to centrum i strefa przyległa w miastach, które obecnie znajdą się w strefie śródmiejskiej, w rozumieniu znowelizowanej ustawy o drogach publicznych. Zwłoka w ich wydaniu może narazić budżety gmin na wymierne straty. Pobieraniem opłat zajmują się jednostki niebędące jednostkami organizacyjnymi gmin. Zlecenie tych usług odbywa się w oparciu o ustawę o zamówieniach publicznych. Zasad postępowania wynikających z tej ustawy nie będę omawiała. Pozwolę sobie tylko zauważyć, że jest to postępowanie pracochłonne i długotrwałe. Znajomość aktów wykonawczych, o których mowa, przed ogłoszeniem przetargów i ofert na wykonanie tych usług jest więc niezbędna.    Dlatego też w trosce o poprawne stosowanie prawa oraz dochody gmin powiększane o opłaty parkingowe oczekuję od pana ministra odpowiedzi na następujące pytania:    1. Dlaczego nie wykonuje się obowiązków nałożonych ustawą o drogach publicznych, które nie wywołują dla budżetu państwa żadnych skutków finansowych?    2. Jakie są przyczyny tego stanu rzeczy?    3. Jaki jest przybliżony termin wydania rozporządzenia?    Panie ministrze, pragnę też nadmienić, że w tego rodzaju usługach zatrudniane są osoby o statusie bezrobotnych, tak w każdym razie jest we Włocławku. Czy aby spóźnione rozporządzenie nie stało się przyczyną pozbawienia ich pracy po raz kolejny? Oby to ostatnie pytanie było tylko pytaniem retorycznym.    Z wyrazami szacunku    Poseł Elżbieta Szparaga    Włocławek, dnia 18 grudnia 2000 r.