Debaty sejmoweXIII Kadencja

Interpelacja w sprawie finansowania i kredytowania budownictwa mieszkaniowego w Polsce

   Powyższą interpelację kierujemy na ręce prezesa Rady Ministrów ze względu na fakt, iż zakres zagadnienia podnoszonego w treści interpelacji dotyczy ministra finansów, jak i Urzędu ds. Mieszkalnictwa.    Z opinii firm i spółdzielni budowlanych oraz mieszkaniowych, szczególnie działających w małych i średnich miastach Polski, wynika, że wyczerpują się możliwości zaspokajania potrzeb mieszkaniowych grupy osób wysoko uposażonych, osób, których w środowiskach małomiasteczkowych jest stosunkowo niewiele, a które posiadają już własne mieszkania lub domki. Fakt ten powoduje, że następuje coraz słabsza sprzedaż mieszkań nowo realizowanych. Tym samym pojawia się konieczność udzielenia pomocy - stworzenia warunków prawnych i finansowych osobom z grupy średnio, a nawet nisko uposażonych, którym powyższa pomoc umożliwi zakup samodzielnego mieszkania. Taką potrzebę widzą zarówno ww. instytucje, które zajmują się budową mieszkań, jak i obywatele, szczególnie młode polskie rodziny, których start życiowy w obecnym czasie jest bardzo trudny.    Wymieniona grupa osób nie jest w stanie skorzystać z kredytów proponowanych np. przez Bank PKO, Bank Śląski, Bank Amerykański, gdzie warunkiem na otrzymanie kredytu są bardzo wysokie wynagrodzenia danych kredytobiorców, a następnie bardzo wysoka spłata kredytu. Utworzenie przez Bank Gospodarstwa Krajowego instytucji Krajowego Funduszu Mieszkaniowego jest pierwszym i ważnym krokiem dla rozwoju budownictwa wielorodzinnego w Polsce.    Są jednak dostrzegalne mankamenty udzielonego kredytu przez ww. Fundusz, a mianowicie:    1. Spłata kredytu przez okres 30 lat (traktowana jest jako opłata za wynajem) nie powoduje zmiany statusu prawnego do zajmowanego mieszkania.    2. Wielkość przydzielonego mieszkania nie jest dostosowana do normatywów obowiązujących np. w danej spółdzielni w okresie realizacji mieszkań z kolejki, tj. nie uwzględnia potrzeby rozwoju młodych małżeństw.    3. Średni koszt budowy 1 m2 budynku realizowanego z KFM uwzględnia koszty średniej z danego województwa, a nie średnią krajową. Podobno nierealne jest nieprzekroczenie średniej wojewódzkiej, zachowując jednocześnie warunki związane z normą cieplną oraz wykonanie instalacji wodnej i c.o.    Wobec powyższego należałoby rozważyć wnioski, które być może usprawnią obecny system kredytowania budownictwa mieszkaniowego i spowodują realny rozwój budownictwa, a także możliwość nabycia nowych mieszkań przez osoby i rodziny (szczególnie młode) średnio uposażone. Otóż:    1. Pierwsze mieszkania rodzinne przydzielać (preferować) do wielkości 50 m2 dla rodziny 2-3-osobowej - powyżej tej powierzchni odpłatność 100%. Dla rodziny 4-6 osobowej - powierzchnia 75 m2, powyżej odpłatności 100%.    2. Oprocentowanie kredytu powinno być stałe i stosunkowo niskie 8-10%, co daje szansę na spłatę kredytu grupie osób, które kwalifikują się do kredytu z KFM.    3. Spłata kredytu powinna być możliwa w okresie krótszym niż 30 lat i powinna dać szansę na zmianę statusu prawnego do zajmowanego mieszkania (po spłacie rat kredytu mieszkanie przechodzi na własność lokatora).    4. Pułap dochodowy, realny, kredytobiorców winien być zbliżony do średniej krajowej - takie preferencje kredytowe umożliwiłyby nabywanie mieszkań przez znacznie większą grupę obywateli niż obecnie.    5. Koszt 1 m2 powierzchni użytkowej mieszkania powinien być niższy w budowie od kosztów średniej krajowej.    Szanowny Panie Premierze! Powyższe wnioski, spostrzeżenia i uwagi pozwoliliśmy sobie wyartykułować po rozmowach w wielu środowiskach, zajmujących się prowadzeniem działalności budowlanej, jak i rozmawiając z wieloma ludźmi, którzy bezpośrednio są zainteresowani w pozyskaniu własnego mieszkania.    Dlatego proszę o odpowiedź na pytania:    1. Czy zawarte w interpelacji wnioski i uwagi oraz propozycje zmian prawnych i finansowych kredytowania polskiego budownictwa mieszkaniowego są trafne i w związku z tym zostaną wzięte pod uwagę w dalszym doskonaleniu warunków prawnych i finansowych w ww. zakresie?    2. Jakie rząd podejmie działania zmierzające do zdynamizowania rozwoju polskiego budownictwa mieszkaniowego? Czy w tej sprawie istnieje jakiś program rządowy?    3. Czy rząd dostrzega zależność między szybkim rozwojem budownictwa mieszkaniowego a dalszym dynamicznym rozwojem gospodarki polskiej oraz poprawą warunków bytu materialnego setek tysięcy polskich rodzin?    Poseł Marek Dyduch    i Czesław Pogoda    Warszawa, dnia 19 marca 1998 r.