Debaty sejmoweXIII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie polityki państwa w zakresie wspierania krajowej produkcji ryb

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację pana posła Wiesława Wody, przesłaną przy piśmie z dnia 7 marca bieżącego roku l.dz. SPS-0202-5965/01, w sprawie polityki państwa w zakresie wspierania krajowej produkcji ryb, a zwłaszcza karpia, pragnę poinformować pana marszałka, że rybactwo śródlądowe jako jedna z gałęzi gospodarki żywnościowej kraju w porównaniu z innymi dziedzinami rolnictwa wykazuje zadowalającą kondycję ekonomiczną. Byłe państwowe gospodarstwa rybackie po przejęciu ich pod zarząd Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa w rankingu gospodarstw zajmują czołowe miejsce. Istotnie w 2000 r. warunki ekonomiczne gospodarstw rybackich zajmujących się hodowlą karpia nieco się pogorszyły. Taka sytuacja została spowodowana ogólnie rosnącymi kosztami produkcji, w tym cenami paliw i pasz, mającymi znaczny wpływ na efekty ekonomiczne hodowli karpia.    Od 1982 r. w Polsce wprowadzono ceny wolnorynkowe w obrocie ryb słodkowodnych. Ceny zbytu ustalane są przez producentów ryb słodkowodnych w trakcie zawierania umów sprzedaży. Zdaniem krajowych producentów karpia przyczyną obniżenia cen zbytu karpia jest między innymi nadmierny import taniego karpia z Czech i Węgier. Według danych uzyskanych z Głównego Urzędu Ceł import karpia żywego w okresie od 1 października do 31 grudnia z krajów objętych porozumieniem CEFTA w kolejnych latach wyniósł:    - w 1998 r. - 84 300 kg,    - w 1999 r. - 264 260 kg,    - w 2000 r. - 890 100 kg.    Import ten ma wyraźną tendencję wzrostową, jednak przy rocznej krajowej produkcji karpia w granicach 20-21 tys. ton wielkość importu wynosi ok. 5% i nie osiąga wartości niepokojących. Zwiększający się import z państw CEFTA wynika ze znacznie niższych kosztów produkcji karpia w Czechach i na Węgrzech, a co za tym idzie jest możliwość jego sprzedaży do Polski po niższych cenach. Zgodnie z zapisami porozumienia CEFTA istnieje możliwość zahamowania tego importu poprzez wprowadzenie na przykład dodatkowych stawek celnych, lecz najpierw należy wykazać, że istniejący poziom importu wyrządza szkodę krajowym producentom. Ponadto twierdzenie przez polskich producentów karpia, że do Polski sprowadzane są ryby po cenach dumpingowych, nie zostało udokumentowane. Tryb postępowania w zakresie stwierdzenia, że stosowany jest dumping, i możliwości zastosowania środków antydumpingowych określa szczegółowo ustawa z dnia 11 grudnia 1997 r. o ochronie przed przywozem na polski obszar celny towarów po cenach dumpingowych (DzU nr 157, poz. 1028) oraz przepisy wydane na jej podstawie. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie widzi przeszkód, aby gospodarstwa rybackie lub ich organizacje wystąpiły zgodnie z obowiązującymi przepisami o wszczęcie procedury antydumpingowej.    Pragnę również nadmienić, że z uwagi na zapobieganie przenoszeniu przez granicę chorób zakaźnych zwierząt każda partia przewożonych przez granicę ryb żywych jest poddana weterynaryjnej kontroli granicznej. Według zapewnień głównego lekarza weterynarii kontrola weterynaryjna na granicach jest właściwa i zgodna z obowiązującymi przepisami, a warunki, jakie są stawiane importerom, są identyczne z tymi, jakie muszą spełniać polscy producenci ryb słodkowodnych. W październiku 2000 r., to jest przed spodziewanym okresem wzmożonego importu karpia żywego, Główny Urząd Ceł, z inicjatywy resortu rolnictwa, wystosował do wszystkich urzędów celnych pismo przypominające o obowiązku kierowania transportów ryb do kontroli weterynaryjnej i w sprawie zwrócenia uwagi na przywóz żywych ryb o zaniżonej wartości celnej. Ponadto problem osiągania niskich cen zbytu karpia wynika z bardzo słabego zorganizowania się producentów ryb i wytworzenia przez nich wewnętrznej konkurencji między producentami, przystającymi w umowach sprzedaży na zaniżone ceny w zamian za gwarancję zbytu, na co rząd nie ma wpływu.    Dla poprawy warunków ekonomicznych producentów karpia Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, za pośrednictwem Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, we wrześniu 2000 r. wdrożyło funkcjonowanie ˝Branżowego programu rozwoju rybołówstwa w Polsce na lata 2000-2006˝, będącego postawą do uzyskania, między innymi przez hodowców karpi, nisko oprocentowanych kredytów na następujące cele:    - inwestycje dostosowujące gospodarstwa rybackie do wymagań przepisów ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska,    - modernizację obiektów hodowlanych związanych ze wzrostem produkcji przy ograniczonych, dostępnych dla rybactwa, zasobach wody o odpowiednich parametrach fizykochemicznych,    - modernizację obiektów zmierzającą do poprawy stanu sanitarnego gospodarstw,    - rozwój produkcji materiału zarybieniowego ryb gatunków reofilnych oraz rzadkich i chronionych,    - zakup materiału zarybieniowego, w celu odtworzenia stada tarlakowego, przez gospodarstwa, które poniosły straty z powodów losowych,    - zakup materiału zarybieniowego na potrzeby zarybiania rzek, jezior i zbiorników zaporowych oraz pierwszej obsady dla nowo wybudowanych obiektów stawowych,    - budowę i modernizację wylęgarni, sprzętu połowowego, taboru pływającego, zaplecza przechowalniczego spełniającego warunki sanitarno-weterynaryjne,    - zakup sieci i urządzeń niezbędnych w gospodarstwach rybackich,    - budowę i modernizację budowli towarzyszących oraz melioracji rybackich.    W najbliższych latach ukaże się rozporządzenie ministra rozwoju regionalnego i budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z projektem tego rozporządzenia grunty pod stawami rybnymi zostaną zakwalifikowane do użytków rolnych, a nie - jak do tej pory - do gruntów pod wodami stojącymi. Pozwoli to rolnikom - producentom karpi na korzystanie z preferencyjnych kredytów nawozowych, modernizacyjnych i inwestycyjnych, zmniejszenie niektórych obciążeń podatkowych, nabycie uprawnień do zakupu tańszego paliwa rolniczego, możliwości skorzystania z uprawnień wynikających z ustawy o rentach strukturalnych itd. Takie nowe rozwiązania prawne powinny przyczynić się do obniżenia kosztów produkcji karpia, a tym samym do zniwelowania występujących różnic między ceną karpia krajowego i importowanego. Jednocześnie w załączeniu przedkładam panu posłowi do wykorzystania kserokopie pism dotyczących wyżej omawianych problemów.*)    Z wyrazami szacunku    Podsekretarz stanu    Jadwiga Berak    Warszawa, dnia 22 marca 2001 r.