Debaty sejmoweXIII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie stanu rokowań z RFN i UE dotyczących porozumienia o wykonywaniu przez polskich przewoźników międzynarodowych przewozów mikrobusami

   Szanowny Panie Marszałku! W związku z interpelacją posła Krzysztofa Kamińskiego w sprawie stanu rokowań z RFN i UE dotyczących wykonywania przez polskich przewoźników międzynarodowych przewozów osób mikrobusami uprzejmie przedstawiam, co następuje:    Sprawy wykonywania międzynarodowych zarobkowych przewozów osób regulują umowy i porozumienia dwustronne oraz przepisy wewnętrzne, czyli ustawa z dnia 2 sierpnia 1997 r. o warunkach wykonywania międzynarodowego transportu drogowego (DzU nr 106, poz. 677 z późn. zm.). Przepisy prawne Wspólnot Europejskich nie zawierają regulacji dotyczących zarobkowych przewozów osób pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do przewozu mniej niż 9 osób, czyli tzw. mikrobusami. Na podstawie ww. ustawy działalność gospodarcza polegająca na zarobkowym wykonywaniu międzynarodowego transportu drogowego pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do przewozu osób od 5 do 9, wymaga uzyskania licencji przewozowej (d. koncesji). Licencja przewozowa uprawnia do prowadzenia międzynarodowego zarobkowego transportu drogowego, nie zwalnia jednak z obowiązku posiadania odrębnych zezwoleń, jeśli takie są wymagane.    Umowy międzynarodowe w zasadzie nie przewidują możliwości wykonywania zarobkowych przewozów osób samochodami osobowymi, czyli pojazdami przeznaczonymi konstrukcyjnie do przewozu 9 osób z kierowcą.    Wyjątek stanowi porozumienie między federalnym ministrem komunikacji RFN i ministrem transportu i gospodarki morskiej RP o międzynarodowych przewozach drogowych z dnia 11 września 1969 r. w brzmieniu nadanym porozumieniem z dnia 8 listopada 1991 r.    Na mocy tego porozumienia bez zezwoleń można wykonywać następujące przewozy:    1) jazda z tą samą grupą na całej trasie, łącznie z powrotem do miejsca początkowego (jazda okrężna przy drzwiach zamkniętych),    2) jazda, podczas której pasażerowie są przewożeni do miejsca docelowego, natomiast jazda powrotna jest jazdą w stanie próżnym,    3) wjazdu w stanie próżnym w celu odebrania i przewiezienia do miejsca początkowego grupy podróżnych, która przez tego samego przewoźnika została przewieziona na zasadach określonych w pkt. 2, przy czym pasażerowie nie mogą być po drodze zabierani ani wysadzani, co oznacza, że skład osobowy grupy podróżnych nie może ulec zmianie.    Dokumentem kontrolnym, który przewoźnik ma obowiązek stosowania przy tego rodzaju przewozach, jest tzw. formularz jazd potwierdzany każdorazowo przy przekraczaniu granicy przez graniczne organa kontrolne (straż graniczna, urząd celny).    Formularze te są dostępne w Biurze Obsługi Transportu Międzynarodowego, ul. Grójecka 17 w Warszawie, w siedzibach organizacji zrzeszających międzynarodowych przewoźników drogowych oraz na przejściach granicznych.    Pozostałe rodzaje przewozów osób do RFN, wykonywanych zarobkowo zarówno samochodami osobowymi, jak i autobusami, mogą odbywać się wyłącznie na podstawie zezwoleń.    Zezwolenie należy uzyskać przed wykonaniem przewozu. I tak:    1) na przewozy wahadłowe - za pośrednictwem właściwych organów własnego państwa (w Polsce - Ministerstwo Transportu i Gospodarki Morskiej),    2) na przewozy okazjonalne wymagające zezwolenia do Niemiec - bezpośrednio w Ministerstwie Komunikacji RFN,    3) na przewozy okazjonalne wymagające zezwolenia do Polski - w Ministerstwie Transportu i Gospodarki Morskiej.    Wszystkie ww. uregulowania stosowane są na zasadzie wzajemności, zarówno w odniesieniu do polskich, jak i niemieckich przewoźników.    Utrudnienia występujące na granicy polsko-niemieckiej w przewozach osób mikrobusami polegały na wprowadzeniu od marca 1998 r. przez stronę niemiecką, niezależnie od charakteru przewozu, obowiązkowego zakupu na granicy zezwolenia za kwotę 500 DM. Strona polska podjęła niezwłocznie interwencje w Federalnym Ministerstwie Transportu RFN. W rezultacie tych starań ustalono, że strona niemiecka zaprzestanie sprzedaży na granicy jednorazowych zezwoleń, a przewozy osób mikrobusami odbywać się będą na zasadach określonych w polsko-niemieckim porozumieniu o międzynarodowych przewozach drogowych.    Ponadto od 1998 r. członkiem delegacji polskiej na posiedzenia polsko-niemieckiej Komisji Mieszanej ds. drogowych przewozów jest przedstawiciel Stowarzyszenia Polskich Przewoźników Mikrobusowych w Ruchu Krajowym i Zagranicznym z Kędzierzyna Koźla, które jako jedyne w Polsce przekazało do Ministerstwa Transportu i Gospodarki Morskiej wyciąg z rejestru sądowego świadczącego, że stowarzyszenie to posiada osobowość prawną i może legalnie reprezentować swoich członków.    Na ostatnim posiedzeniu polsko-niemieckiej Komisji Mieszanej ds. drogowych przewozów pasażerskich, które odbyło się w dniach 19-20 października 2000 r. z udziałem przedstawiciela Stowarzyszenia Polskich Przewoźników Mikrobusowych, szeroko omówiono problem przewozów mikrobusowych wymagających zezwolenia.    Ustalono, że dla uporządkowania omawianych przewozów, a także zwiększenia ich bezpieczeństwa celowe jest rozważenie następującego rozwiązania:    - obie strony ustalą roczny kontyngent zezwoleń na okazjonalne przewozy pasażerów mikrobusami (pojazdami przeznaczonymi konstrukcyjnie do przewozu do 9 osób łącznie z kierowcą), z których każde ważne będzie na określoną liczbę jazd,    - zezwolenie wydawane będzie na określony z numeru rejestracyjnego samochód, który obowiązkowo będzie wyposażony w tachograf,    - w zezwoleniu wpisana będzie trasa połączenia,    - zezwolenie będzie zawierało warunek, że przewozy muszą odbywać się zgodnie z postanowieniami umowy AETR.    Uzgodniono również, że ostateczne ustalenia, w tym wielkość kontyngentu zezwoleń na wykonywanie przewozów okazjonalnych mikrobusami zostanie ustalona przez obie strony na drodze korespondencyjnej.    Obecnie prowadzone są ze stroną niemiecką uzgodnienia wzoru zezwolenia na przewozy mikrobusowe.    Z poważaniem    Sekretarz stanu    Krzysztof Tchórzewski    Warszawa, dnia 26 kwietnia 2001 r.