Debaty sejmoweXIII Kadencja

Interpelacja w sprawie stanu i przyszłości nauki polskiej

   Jako posłowie nadal jesteśmy informowani o stałych kłopotach nauki polskiej. Z uczelni wyższych i środowisk naukowych napływają sygnały, iż warunki pracy i możliwości rozwoju nauki polskiej ulegają pogorszeniu. Nierzadko też jesteśmy alarmowani, że spadają nadal nakłady finansowe na naukę. Zupełnie też wyczerpały się proste rezerwy w podtrzymywaniu rozwoju nauki polskiej. O ile w ostatnich latach podwoiła się liczba studiującej młodzieży, o tyle stan kadry i baza lokalowa nie uległy większym zmianom. Brakuje pieniędzy na promocję i podnoszenie konkurencyjności naszej nauki. Niekiedy formułowane są ostre pytania, czy rzeczywiście jeszcze istnieje polityka naukowa rządu polskiego.    W świetle powyższych bardzo niepokojących sygnałów i faktów uprzejmie zapytuję:    1. Jak rzeczywiście kształtowały się nakłady budżetowe na utrzymanie i rozwój nauki polskiej w latach 1994-1998?    2. Jak rząd ocenia dokonania i osiągnięcia nauki polskiej w świecie? Jak prezentuje się nauka polska na tle nauki państw Unii Europejskiej?    3. Na czym generalnie polega polityka naukowa Rady Ministrów? Jakie są jej strategiczne zadania i cele?    4. Jak przedstawia się prognoza finansowa nauki polskiej w najbliższych 2-3 latach? Jakie wysiłki podejmie rząd, aby ustanowić motywacyjny, atrakcyjny system płac wśród pracowników nauki polskiej?    5. Jakie działania i wysiłki podejmie rząd, aby lepiej i skuteczniej promować naukę polską w świecie? Czy i w jakim stopniu jest możliwe (w ciągu kilku lat) podniesienie zdolności konkurencyjnych nauki polskiej w ostrej rywalizacji międzynarodowej?    6. Z jakich doświadczeń i wzorców państw Unii Europejskiej należałoby skorzystać w kształtowaniu bardziej aktywnej i skutecznej polityki naukowej rządu RP?    Z szacunkiem    Poseł Jan Kulas    Warszawa, dnia 3 września 1999 r.