Debaty sejmoweXIII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie angażowania Policji do prowadzenia postępowania o wykroczenie przeciw pełnomocnikom komitetów wyborczych w wyborach samorządowych w 1998 r.

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na ponowną interpelację nr 2821 posła na Sejm RP pana Wiesława Wody w sprawie angażowania Policji do prowadzenia postępowania o wykroczenie przeciw pełnomocnikom komitetów wyborczych w wyborach samorządowych w 1998 r. uprzejmie przedstawiam następujące wyjaśnienia.    Zgodnie z art. 20 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia (DzU z 1971 r. nr 12, poz. 116) w zw. z art. 203 Ordynacji wyborczej do rad gmin, rad powiatów i sejmików wojewódzkich (DzU z 1998 r. nr 95, poz. 602) wniosek o ukaranie może złożyć każdy, chyba że ustawa upoważnia do złożenia wniosku jedynie podmiot określony. W przypadku wykroczenia z art. 201 ust. 2 ordynacji nie został w sposób szczególny wskazany podmiot obowiązany do złożenia wniosku o ukaranie, co jest równoznaczne ze stwierdzeniem, iż wojewódzcy komisarze wyborczy również są uprawnieni do składania wniosków o ukaranie w sprawach o wykroczenia z art. 201 ust. 2 ordynacji.    Ordynacja wyborcza szczegółowo określa zakres obowiązków ciążących na pełnomocnikach komitetów wyborczych oraz rodzaj odpowiedzialności wynikającej z ich niedopełnienia. Osoby decydujące się na objęcie powyższego stanowiska, nawet jeżeli ze względu na dobro społeczności lokalnej decydowały się pełnić swoją funkcję nieodpłatnie, miały pełną świadomość konsekwencji, jakie mogą ponieść w związku z nienależytym wypełnianiem nałożonych na nie obowiązków.    Należy również podkreślić, że określenie, czy w danym przypadku można mówić o znikomej społecznej szkodliwości czynu, wykracza poza uprawnienia zarówno ministra spraw wewnętrznych i administracji, jak i Policji. O znikomej społecznej szkodliwości czynu może w toku rozstrzygania decydować jedynie organ orzekający, którym w przypadku wykroczeń jest kolegium do spraw wykroczeń.    Stan bezpieczeństwa publicznego oraz stopień wykrywalności przestępstw nie zdejmuje z Policji obowiązków, którymi jest ona ustawowo obciążona. Według poczynionych ustaleń liczba wniosków skierowanych do kolegiów ds. wykroczeń w omawianych sprawach stanowiła ogółem 1,14% wszystkich spraw wnoszonych do kolegiów przez Policję w całym roku 1999; nie można więc w tym przypadku mówić o znacznym obciążeniu sił policyjnych kosztem osłabienia innych działań Policji.    W odniesieniu do pytania drugiego przedmiotowej interpelacji należy zauważyć, iż w związku ze zmianami w funkcjonowaniu administracji państwowej Komenda Główna Policji nie może bezpośrednio wpływać na decyzje komendantów wojewódzkich i powiatowych Policji. KGP w maju 1999 r. zawiadomiła wszystkich komendantów wojewódzkich Policji o możliwości zwrotu spraw wojewódzkim komisarzom wyborczym. Ocena decyzji podjętych przez niektórych komendantów wojewódzkich Policji byłaby możliwa jedynie po zbadaniu miejscowych uwarunkowań, co jednak wydaje się nieracjonalne w świetle upływu czasu.    Ponadto trudno zgodzić się z panem posłem, iż wykonywanie ustawowych zadań Policji, tj. utrzymywanie porządku publicznego oraz ściganie sprawców wykroczeń, jest rzekomo ˝bezsensownym działaniem˝.    Wart podkreślenia wydaje się fakt, że zarówno w trakcie prac nad nowelizacją ordynacji z grudnia 1998 r. (DzU nr 160, poz. 1060), jak i z maja 2001 r. (DzU nr 45, poz. 497) konieczność zmian powyższych regulacji nie została podniesiona.    Z poważaniem    Podsekretarz stanu    Piotr Stachańczyk    Warszawa, dnia 27 sierpnia 2001 r.