Debaty sejmoweXIII Kadencja

Interpelacja w sprawie doprecyzowania art. 22 ustawy Prawo zamówień publicznych

   Doświadczenia ostatniej zimy wskazują, jak ważna jest kwestia odpowiedniego nadzoru budowlanego, nie tylko na etapie eksploatacji budynków, ale także podczas ich budowy.    Prawo budowlane (Dz.U. 1994 r. Nr 89, poz. 414) nakłada na inwestora obowiązek nadzoru budowy przez kierownika budowy. Musi to być osoba posiadająca odpowiednie umiejętności zweryfikowane poprawnie zdanym egzaminem. Art. 22 tej ustawy precyzuje szereg obowiązków kierownika budowy, których wypełnienie gwarantuje bezpieczeństwo całego procesu budowlanego oraz odpowiednią jakość produktu finalnego.    Na zapisach tej ustawy bazuje także Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177), które w art. 22 wymienia warunki, które muszą spełnić wykonawcy ubiegający się o zamówienie - posiadają niezbędną wiedzę i doświadczenie oraz potencjał techniczny, a także dysponują osobami zdolnymi do wykonania zamówienia.    Niestety, użyte w zapisie sformułowanie ˝dysponują˝ tworzy w rzeczywistości gospodarczej szerokie pole do nadużyć. Spora część firm budowlanych, by zaniżyć swoje koszty funkcjonowania, nie zatrudnia wspomnianych kierowników budowy na etacie. Często płaci im 200-300 zł za możliwość umieszczenia ich nazwiska w dokumentacji przetargowej. Pozwala to spełnić ustawowe wymagania, ale w żaden sposób nie gwarantuje rzeczywistego wypełniania obowiązków. Zdarza się, że w czasie jednego przetargu nazwisko tego samego kierownika budowy widnieje w prawie wszystkich ofertach nadesłanych przez firmy budowlane.    Taki stan rzeczy ma podwójnie negatywne skutki dla całego procesu przetargowego. Po pierwsze, zaniżone w ww. sposób koszty firmy pozwalają przedstawić korzystniejszą niż konkurenci ofertę cenową. Po drugie, kierownik budowy, który zobowiązuje się jednocześnie nadzorować kilkanaście budów, nie jest w stanie wykonywać tego w należyty sposób. Brak właściwego nadzoru może skutkować wypadkami robotników oraz niewłaściwym przebiegiem procesu technologicznego. Ponadto zamawiający otrzymuje produkt niepełnowartościowy, który będzie musiał, jak pokazuje rzeczywistość, wyjątkowo szybko remontować.    Sposobem na znaczne ograniczenie omawianego zjawiska mogłoby być doprecyzowanie zapisu w art. 22. Ilość obowiązków spoczywających na kierowniku budowy obliguje go do spędzenia co najmniej 2-3 godzin dziennie na placu budowy. Dlatego czy nie byłoby zasadne użycie sformułowania, że wykonawca powinien zatrudniać odpowiednią osobę na co najmniej 1/3 etatu?    Z wyrazami szacunku    Poseł Danuta Pietraszewska    Ruda Śląska, dnia 30 maja 2006 r.